لذت برنامه نویسی

قبلا در توسینسو بصورت مفصل در خصوص الگوریتم های رمزنگاری اطلاعات صحبت کرده ایم. بد نیست بدانید که حملاتی نیز بصورت ویژه برای شکستن کلیدهای رمزنگاری اطلاعات طراحی شده اند که حملات یا مدل های حمله Cryptanalysis معروف هستند.

حملات آنالیز رمزنگاری (Cryptanalysis) روش‌هایی برای شکستن یا ضعیف کردن الگوریتم‌های رمزنگاری هستند.از جمله این حملات می‌توان به Brute Force (آزمایش تمام کلیدهای ممکن) و Dictionary Attack (استفاده از لیست کلمات رایج) اشاره کرد.حمله تمایزی (Differential Cryptanalysis) و خطی (Linear Cryptanalysis) نیز از روش‌های پیشرفته برای تحلیل الگوهای موجود در رمزنگاری هستند.Man-in-the-Middle (MITM) هم با رهگیری داده‌های رمزگذاری‌شده بین دو طرف، تلاش می‌کند اطلاعات را استخراج کند.در آموزش هک، این حملات بررسی می‌شوند تا هم برای تست امنیت و هم برای تقویت سیستم‌های رمزنگاری استفاده شوند.

البته به عنوان یک کارشناس امنیت اطلاعات یا امنیت سایبری ، الزامی نیست که شما دانش عمیقی در حوزه رمزنگاری و الگوریتم های آن داشته باشید و خودتان را درگیر ریاضیات و محاسبات آن کنید. بلکه همین که نوع حملاتی که به این الگوریتم ها ممکن است انجام شود را بشناسید و درک کنید کفایت می کند.

شناخت این نوع حملات برای آزمون های بین المللی Security Plus ، CCSP و CISSP الزامی است . در این مقاله هدف ما معرفی کردن انواع حملات آنالیز رمزنگاری یا Cryptanalysis است.

به زبان ساده تر شما قرار است متوجه شوید که یک کارشناس تجزیه و تحلیل گر الگوریتم های رمزنگاری ( ترجمه واژه Cryptanalyst به همین برکت !! ) چگونه الگوریتم های رمزنگاری را تحلیل و آسیب پذیری های آنها را کشف می کنند . در واقع حملات کرک پسورد و به دست آوردن اطلاعات محرمانه از چنین روش هایی انجام می شود.

باز هم ساده تر بگوییم که از در زمان جنگ جهانی دوم یکی از همین آنالیزور ها بود که توانست کلید رمزگشایی کدهای جنگ را شناسایی کند و ماشین های کدساز را عملا بی مصرف کند.

شما صرفا قرار است روشها ، مفاهیم و تجزیه و تحلیل کلی که روی این الگوریتم ها انجام شده است را کمی درک کنید و فقط بدانید که نباید از این الگوریتم های آسیب پذیر استفاده کنید.

در حال حاضر اکثر این آسیب پذیری ها با استفاده کردن از روش های جدید رمزنگاری عملا غیر قابل استفاده هستند اما فراموش نکنید که انسان جایزالخطاست ( به روح طرف قسم !! ) و ممکن است به سرش بزند از الگوریتم های قدیمی هم استفاده کند ( که تا دلتون بخاد ! علی برکت الله ) . پس تا انتهای مقاله با ما باشید.

واژه هایی که باید در حملات رمزنگاری بشناسید

• Plaintext : متن یا رشته ای که رمزنگاری نشده است و خام است ( بعضی اوقات Cleartext هم گفته میشه )
• Ciphertext : متن یا رشته ای که رمزنگاری شده است
• Cryptanalyst: شخصی که دانش شکستن الگوریتم های رمزنگاری بدون داشتن کلید را دارد !
• Cipher : روشی که به وسیله آن پیام های Plaintext مخفی می شوند ( رمز شدن )

خوب ما حالا روشهای حمله به الگوریتم های رمزنگاری را به چهار نوع و دو کلاس Active و Passive طبقه بندی می کنیم و در ابتدا به بررسی حملات Passive می پردازیم ( به زبان ساده وقتی در حملات هکری از واژه Passive استفاده می شود یعنی مهاجم ارتباط مستقیم با سیستم های هدف نمی گیرد و بیشتر درگیر شنود ترافیک می شود و اگر Active باشد یعنی به یکی از سیستم های مبدا یا مقصد رمزنگاری حمله می کند )

حمله Passive نوع 1 : حمله COA یا Ciphertext Only Attackers

در این نوع حمله ، مهاجم فقط Ciphertext را در اختیار دارد. به زبان ساده تر ، مهاجم تنها آن چیزی را می تواند ببیند که همگان می توانند مشاهده کنند و متن رمزنگاری شده ای که به نظر غیر قابل رمزگشایی می رسد را صرفا شنود کرده و در اختیار دارد.

مهاجم با تجریه و تحلیل کردن کدهای رمزنگاری شده سعی در پیدا کردن مفهوم Ciphertext و رمزگشایی آن می کند. همچنین مهاجم هیچ اطلاعاتی در خصوص Plaintext ای که تبدیل به این Ciphertext شده است نیز ندارد. درصد موفقیت این حمله بسیار بسیار کم است و در عین حال الگوریتم های به روز و جدید اصلا چنین آسیب پذیری هایی ندارند.برای در بهتر و یادگیری بیشتر و حرفه ایی به دوره آموزش هک قانونمند و تست نفوذ مراجعه کنید.

حمله Passive نوع 2 : حمله KPA یا Known Plaintext Attack

در این نوع حمله ، مهاجم Plaintext ای که از طریق آن Ciphertext تولید شده است را در اختیار دارد. مهاجمین در چنین حالتی امکان انتخاب Plaintext جدیدی برای رمزنگاری ندارند تا کلید را پیدا کنند اما به دلیل داشتن یک بخش از قضیه و امکان مقایسه کردن نتایج رمزگشایی ، احتمال موفقیت این حمله بسیار بیشتر از حملات COA است.

اگر بخواهیم نمونه ای از این حمله را عنوان کنیم باید بگوییم الگوریتم PKZIP و Ciphertext هایی که با آن ساخته می شد با استفاده از یک XOR امکان رمزگشایی و شکسته شدن کلید داشت.

این همان روشی است که در جنگ جهانی دوم شخصی به نام Alan Turing برای رمزگشایی پیام های آلمان نازی که با دستگاه Enigma ارسال می شد استفاده کرد. از نظر ریاضیات و علوم کامپیوتر و منطق ، آلن تورینگ ( Alan Turing *) یکی از نخبگان قرن بیستم به حساب می آمد.

حمله Active نوع 1 : حمله CPA یا Chosen Plaintext Attack

در این نوع حمله مهاجم می تواند Plaintext ورودی الگوریتم مورد استفاده در رمزنگاری را تغیین کند و خروجی Ciphertext را تولید کند. با توجه به اینکه برای انجام چنین حمله ای مهاجم باید Plaintext را به عنوان ورودی الگوریتم رمزنگاری وارد کند بنابراین یک حمله Active یا فعال در نظر گرفته می شود.

با توجه به اینکه مهاجم می تواند Plaintext های مختلف را برای تبدیل به Ciphertext و مقایسه کردن آنها آزمایش کند ، احتمال موفقیت این حمله به نسبت سایر حملات به نسبت بالاتر است . در نهایت با آزمون و خطاهای بسیار امکان به دست آوردن روش کار الگوریتم و البته خارج کردن و به دست آوردن کلید رمزگشایی هم بسیار است .

در این نوع حمله برای اینکه درصد موفقیت بالاتر برود ، مهاجم یک بانک اطلاعاتی از انواع Plaintext های معروف را تبدیل به Ciphertext می کند و جفت های Plaintext و Ciphertext وردی و خروجی را با هم مقایسه می کند تا در نهایت به راز کار پی ببرد.

حمله Active نوع 2 : حمله CCA یا Chosen Ciphertext Attack

در این نوع حمله مهاجم هم می تواند رمزنگاری کند و هم رمزگشایی !! این یعنی اینکه مهاجم می تواند Plaintext را رمزنگاری کند و متعاقبا Ciphertext مرتبط با آن را ببینید و فرآیند معکوس را نیز انجام دهد.

به این موضوع دقت کنید که یک مهاجم قرار نیست الزما Plaintext را پیدا کند ، بلکه هدفش از رمزنگاری و رمزگشایی بصورت مرتب و منظم این است که بتواند از درون این فرآیند کلید رمزگشایی را پیدا کند و به کلی به الگوریتم نفوذ کند. این مدل نیز درجه محبوبیت و موفقیت به نسبت بالایی دارد.

خلاصه

بدون تعارف اکثر الگوریتم هایی که امروزه طراحی شده و مورد استفاده قرار می گیرند ، آسیب پذیری هایی که اعلام کردیم را دیگر ندارند و به ندرت با چنین روشهایی می توان کلیدهای الگوریتم ها را پیدا کرد. اما به عنوان یک کارشناس امنیت باید با تاریخچه و روش کارکرد حملات آشنایی داشته باشید ، هر چند که این حملات قدیمی شده باشند.

بد نیست بدانید که برخی از حملاتی که امروزه به نظر خیلی ها مسخره و منسوخ شده به نظر می رسد با توجه به محدوده استفاده گسترده ای که از دیرباز داشته اند ، هنوز هم قابل استفاده و هک شدن هستند.

برای مثال سالهاست که پروتکل WEP در شبکه های وایرلس منسوخ شده و آسیب پذیر است و عملا در نسخه های جدید تجهیزات بیسیم استفاده نمی شود . اما شما شاهد استفاده گسترده از این الگوریتم در تجهیزات قدیمی هستید که هنوز به روز رسانی نشده اند.

ریسک افزار چیست؟ یکی از جدیدترین مفاهیم در حوزه بدافزاری دنیای امنیت اطلاعات ، کلمه ای به نام Riskware یا ریسک افزار است. طبیعتا Risk و Software تشکیل دهنده این کلمه هستند اما جالب است بدانید که با اینکه از لحاظ امنیتی این نوع نرم افزارها در دسته بندی بدافزاری یا Malware ای قرار می گیرند اما واقعا بدافزار نیستند ! بله دست متوجه شدید ریسک افزارها بدافزار نیستند ، یعنی نویسنده یا تولید کننده آنها با هدف تخریب و انجام عملیات های مخرب آنها را تولید نکرده است.

ریسک‌افزار (Riskware) به نرم‌افزارهایی گفته می‌شود که ذاتاً مخرب نیستند اما می‌توانند برای اهداف مخرب یا نفوذ امنیتی مورد سوءاستفاده قرار بگیرند. این برنامه‌ها شامل ابزارهای مدیریت از راه دور (RATs)، نرم‌افزارهای کرک، دانلودرها و برخی برنامه‌های مانیتورینگ هستند که در آموزش هک می‌توان از آن‌ها برای دور زدن امنیت سیستم‌ها استفاده کرد. در بسیاری از موارد، آنتی‌ویروس‌ها این نرم‌افزارها را به‌عنوان تهدید بالقوه شناسایی می‌کنند، زیرا ممکن است توسط هکرها برای کنترل سیستم، سرقت اطلاعات یا نصب بدافزارها استفاده شوند. برای جلوگیری از خطرات Riskware، بهتر است فقط از نرم‌افزارهای معتبر و دارای گواهی امنیتی استفاده شود. همچنین، بررسی دقیق مجوزهای برنامه‌ها و استفاده از سیستم‌های نظارت امنیتی می‌تواند خطرات ناشی از آن را کاهش دهد.

اما نکته اینجاست که اینگونه نرم افزارها به شکلی امنیت کامپیوتر شما را تهدید می کنند و به همین دلیل ریسک به وجود آمدن عملیات مخرب را بالا می برند و به همین دلیل به آنها Riskware گفته می شود.اما واقعا چطور ممکن است یک نرم افزار باعث بالا رفتن ریسک امنیتی در یک کامپیوتر بشود؟ خوب در واقع Riskware ها می توانند با انجام دادن یک سری تغییرات در سیستم عامل قربانی کاری کنند که سایر بدافزارهای مخرب بتوانند عملیات مخربشان را انجام بدهد و اینکار به واسطه نصب شدن یک Riskware انجام می شود.

بگذارید ساده تر بگوییم ، زمانیکه شما یک نرم افزار بر روی کامپیوتر خود نصب می کنید که این امکان را فراهم می کند که یک ریسک به وجود بیاید به آن Riskware می گوییم ، قرار نیست که این Riskware خودش تخریب یا عملیات مخرب انجام بدهد.برای مثال نرم افزاری ممکن است قوانین نصب و اجرای یک برنامه دیگر را نقض کند ، ممکن است اجازه اجرای یک برنامه دیگر در کامپیوتر را ندهد ، ممکن است جلوی به روز رسانی مختلف سیستم را بگیرد ، ممکن است Rule های دارای مشکل امنیتی در فایروال شما ایجاد کند ، ممکن است به عنوان Backdoor در سیستم قربانی مورد استفاده قرار بگیرد .

ساده ترین مثالی که می توانیم از Riskware ها بزنیم ابزارهای دانلودی مثل Torrent و P2P هایی مثل EMule هستند که قسمتی از هارد دیسک شما را به اشتراک عمومی می گذارند. الزامی ندارد که به تنهایی Riskware خطرناک باشد اما این امکان را فراهم می کند که انتشار سایر بدافزارها راحت تر شود. بصورت کلی یک Riskware ابزاری است که باعث حذف شدن ، مسدود کردن ، تغییر دادن و کپی اطلاعات و مختل کردن کارایی کامپیوترها و شبکه می شود. یک Riskware می تواند در قالب برنامه های IRC ، P2P ، SMTP ، انواع Downloader اینترنتی ، انواع ابزارهای مانیتورینگ ، ابزارهای شبکه ، ابزارهای مدیریت از راه دور شبکه ، سرویس های FTP ، سرویس های پروکسی ، سرویس Telnet و سرور وب و همچنین Toolbar های اینترنتی ظاهر شود.

شما میتوانید برای آشنایی بیشتر بامفاهیم امنیتی می توان به دوره CHFI یکی از محبوب ترین و جامع ترین دوره های آموزشی حوزه Forensics (فارنزیکس) و امنیت در دنیا مراجعه کنید. این دوره جزء دوره های عمومی فارنزیکس و جرم یابی سایبری محسوب می شود چرا که از تمامی حوزه های فارنزیکس در خصوص انواع سیستم عامل ها و نرم افزار ها و سرویس ها صحبت می نماید.به صورت خلاصه در این دوره افراد با مباحثی شامل :

1- File system Forensics

2-Windows and Linux Forensics

3- Web Forensics

4-Network Forensics

5- Email Forensics

6-Database Forensics

7-Cloud Forensics

به صورت کامل از مقدماتی ترین مفاهیم تا حرفه ای ترین مفاهیم آشنا خواهند شد.در این دوره دانشجویان هم به صورت دستی و تحلیلی و هم با استفاده از ابزار های مختلف انواع حملات سایبری و Incident ها و تهدیدات سایبری را شناسایی و تحلیل می نمایند.و همچنین پیشنهاد می کنم مقاله چگونه هکر شویم را مطالعه کنید.

وقتی صحبت از Cryptomalware می شود ، ابتدا دو کلمه را در کنار هم بخوانید Cryptography Malware که به ترتیب کلمات بدافزار رمزنگاری ترجمه می شود و به خوبی مفهوم را می رساند. قبلا در توسینسو در خصوص مفهومی به نام Cryptovirology صحبت کرده ایم که در واقع بدافزارهایی که در حوزه رمزنگاری کار می کنند زیر مجموعه این نوع علم بدافزاری هستند. بصورت کلی هر بدافزاری که با استفاده از رمزنگاری اطلاعات اقدام به سوء استفاده از افراد بکند به عنوان Cryptomalware یا بدافزار رمزنگاری ( ترجمه بهتر پیدا کردید Comment بزارید ) شناخته می شود.

Cryptomalware نوعی باج‌افزار (Ransomware) است که فایل‌های قربانی را با استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری قفل کرده و برای باز کردن آن‌ها درخواست باج می‌کند. این بدافزار معمولاً از طریق ایمیل‌های مخرب، لینک‌های آلوده یا دانلودهای ناامن وارد سیستم می‌شود. در آموزش هک، روش‌های شناسایی و مقابله با باج‌افزار، مانند استفاده از آنتی‌ویروس، به‌روزرسانی مداوم سیستم و تهیه نسخه پشتیبان از اطلاعات بررسی می‌شود. برای جلوگیری از این حملات، کاربران باید از باز کردن فایل‌های مشکوک خودداری کرده و امنیت سایبری خود را تقویت کنند.

باج افزار چیست؟ معرفی Ransomware به زبان ساده

معروف ترین نوع بدافزار رمزنگاری که در دنیا وجود دارد به عنوان باج افزار یا Ransomware شناخته می شود. مکانیزم کاری این نوع بدافزارها به نسبت ساده است ! آنها به سیستم قربانی نفوذ می کنند یا منتقل می شوند ، سپس اطلاعات یا فایل ها با پسوند های مشخصی مثل پسوند مستندات اداری ، عکس ها ، ویدیوها ، فایلهای بکاپ و ... را شناسایی می کنند و آنها را رمزنگاری می کنند و سپس پیامی روی تصویر قربانی درج می کنند که در صورت عدم پرداخت باج به این حساب های کاربری کلیه اطلاعات شما از بین خواهد رفت و بسیاری از کاربران قربانی مجبور به پرداخت این باج هستند تا کلید رمزگشایی را مهاجم در اختیار قربانی قرار بدهد.

اینجا یک مرکز پزشکی و درمانگاهی مهم در کشور است که به باج افزار آلوده شده است . فرض کنید که مدیر یک شبکه هستید و صبح اول وقت وقتی پای سیستم می نشینید با چنین صحنه ای مواجه شوید که کلیه فایل های شما شبیه چرخدنده و اجرایی شده اند و با کلیک کردن روی آنها پیامی مشابه تصویر بالا دریافت می کنید . این یعنی شما به باج افزار آلوده شده اید . محتوای پیام کاملا مشخص است .در پیامی که باج گیرنده در سیستم شما نمایش می دهد قطعا یک آدرس ایمیل موقتی وجود دارد که برای شما ایجاد شده است و البته یک شناسه منحصر به فرد برای کامپیوتر و یا شبکه شما که توسط آن کلید رمزگشایی توسط مهاجم طراحی شده است نیز در اختیار شما قرار می گیرد.

اگر می خواهید باج بدهید باید این ID را برای آن ایمیل ارسال کنید ، یک نمونه فایل برای رمزگشایی برای مهاجم ارسال کنید و فایل اصلی را دریافت کنید تا متوجه شوید که با هویت درستی برای باج دادن مواجه هستید . این روند کلی باجگیری اینترنتی در دنیاست . جالب است بدانید که در دنیا بیشتر از صدها میلیون دلار در سال از این طریق باجگیری می شود و با توجه به استفاده از مکانیزم های پرداخت بصورت رمزارز ( Cryptocurrency ) امکان پیگیری آنها تا حدی غیر ممکن است .

تجربه آلودگی به باج افزار ایرانی

به تصویر بالا دقت کنید ، این تصویر را شاید بتوانیم تاریخچه باج افزاری در ایران بدانیم . این تجربه من در یکی از سازمان های حیاتی در ایران در سال 1387 بود که آلوده به نوعی باج افزار ایرانی شده بودند که بصورت هدفمند این سازمان را مورد هدف قرار داده بودند و قصد اخاذی و باجگیری داشتند که خوشبختانه ما موفق شدیم این مشکل را حل کنیم . تصویر بالا در حال حاضر فاقد هرگونه ارزش امنیتی بوده و با توجه به گذشت 12 سال از این موضوع دیگر انتشار آن نیز اهمیتی ندارد و برای اولین بار در ایران این تصویر توسط بنده در اینترنت منتشر می شود .در دوره آموزشی سکیوریتی پلاس (+Security) قسمت 4 : بدافزارها Malwaresبصورت کامل توضیح داده شده است لازم به ذکر است پیش نیاز دوره سکیوریتی پلاس دوره آموزشی نتورک پلاس است.

یکی از معروف ترین انواع بدافزار یا Malware به نام کرم یا Worm شناخته می شود. هر چند که اکثرا در مورد Worm ها بحثی شبیه به ویروس داریم اما اساسا این دو نوع بدافزار ، دو چیز کاملا متفاوت با ماهیتی متفاوت هستند. تنها وجه اشتراک بین Worm ها و Virus ها در بحث بدافزاری ، تلاش برای تکثیر شدن آنها در سیستم های مختلف است . اما تفاوت اصلی با ویروس در اینجاست که ویروس های کامپیوتری برای اینکه تکثیر شوند نیاز به انجام یک عملیات توسط کاربر دارند ، برای مثال اگر یک کاربر بر روی فایلی کلیک نکند یا DVD یا Flash ای را به سیستم خود نزند ممکن است به ویروس آلوده نشود اما در Worm ها به این شکل نیست و Worm در اصطلاح خودتکثیر یا Self-Replica است و نیازی به انجام کاری توسط کاربر برای تکثیر شدن ندارد .

Worm یا کرم یک نوع بدافزار است که به صورت مستقل می‌تواند خود را در شبکه‌ها و سیستم‌ها تکثیر کرده و پخش کند، بدون نیاز به فایل‌های آلوده یا تعامل کاربر. برخلاف ویروس‌ها که برای تکثیر نیاز به فایل‌های دیگر دارند، کرم‌ها از آسیب‌پذیری‌های سیستم‌ها و شبکه‌ها برای گسترش خود استفاده می‌کنند. کرم‌ها معمولاً باعث بیش‌بار شدن شبکه و کندی سیستم‌ها می‌شوند. از این رو، ویروس‌ها به‌طور معمول به فایل‌های دیگر متصل می‌شوند، اما کرم‌ها مستقل عمل می‌کنند. در آموزش هک، شناخت تفاوت بین ویروس و کرم به درک بهتر حملات و روش‌های مقابله با آن‌ها کمک می‌کند.

برخلاف ویروس ها که بصورت خودکار روی یک سیستم تا می توانند تکثیر می شوند ( روی یک سیستم یک ویروس مثلا 100 بار تکثیر میشه ) ، Worm ها فقط یک نسخه از خودشان را بر روی یک سیستم تکثیر می کنند و به سراغ آلوده کردن سیستم بعدی می روند. به این حالت Worm در اصطلاح امنیت Standalone بودن بدافزار می گویند. ویروس ها معمولا از بیرون سیستم کنترل نمی شوند و یک سری وظیفه از قبل تعریف شده دارند اما Worm ها این قابلیت را دارند که توسط مهاجم از راه دور کنترل شوند یا در اصطلاح Remote Controlled شوند.

نکته دیگر در خصوص تفاوت ویروس و Worm در نحوه تکثیر است . ویروس ها توسط رسانه ها یا Media هایی مثل Flash و DVD و ... منتقل می شوند یا پیوست ایمیل اما Worm ها توسط آسیب پذیری های موجود در نرم افزارها و سیستم عامل ها تکثیر می شوند و در شبکه تکثیر می شوند نه سیستم . Worm دارای ساختار پیچیده تری به نسب Virus است با توجه به اینکه یک آسیب پذیری را باید در سیستم عامل در شبکه شناسایی و به آن عملا نفوذ کند و به همین دلیل ترافیک و پهنای باند شبکه را در زمان آلودگی افزایش می دهد. Worm ها می توانند در نقش بدافزارهای دیگری مثل جاسوس افزارها ( Spyware ) ، بات ها و حتی تروجان و ... هم فعالیت کنند.

در دوره آموزشی سکیوریتی پلاس (+Security) قسمت 4 : بدافزارها Malwaresبصورت کامل این مبحث توضیح داده شده است لازم به ذکر است پیش نیاز دوره سکیوریتی پلاس دوره آموزشی نتورک پلاس است.

تروجان یا Trojan یکی از انواع بدافزارهاست که با هدف مخفی ماندن در دنیای اینترنت منتشر می شود تا به اهداف متنوعی که می تواند انجام بدهد برسد. اگر کمی علاقه مند به داستان های تاریخی باشید بد نیست بدانید که ریشه کلمه Trojan Horse یا اسب تروا از یک افسانه یا شاید یک روایت تاریخی قدیمی باشد که در آن شهری به نام تروا که نفوذ ناپذیر به نظر می رسید بعد از سالها محاصره تسلیم نشد و دشمنان دست از پا درازتر تصمیم گرفتند به محاصره پایان بدهند. شهر تروا آنقدر دیوارهای بلندی داشت که عملا نفوذ به آن را برای دشمنان غیرممکن می کرد . بعد از اینکه ساکنین تروا متوجه شدند که دشمان در حال لغو کردن محاصره و خالی کردن میدان هستند خوشحال شدند.

زمانیکه دشمنان از ساحل تروا خارج می شدند یک مجسمه اسب بسیار بزرگ درست کردند و به یادگاری در ساحل جزیره قرار دادند . ساکنین تروا که این اسب را تحفه دشمن برای شکست در جنگ دانسته بودند با خوشحالی مجسمه را به داخل شهر تروا بردند و شروع به خوشحالی و جشن و پایکوبی تا حد مستی بسیار زدند غافل از اینکه دشمن برای همین موضوع برنامه ریزی کرده بود . زمانیکه همه جشن و پایکوبی را تمام کردند و بیهوش شدند از درون مجسمه چوبی سربازان نفوذی که دشمن در مجسمه جاساز کرده بودند از آن بیرون آمدند و شبانه درب های ورودی شهر تروا را برای دشمنان باز کردند و دشمن که با فاصله از ساحل دریا قرار گرفته بود تا نمایش فرار داشته باشد به ساحل برگشتند و در نهایت تروا به دست دشمن افتاد .

بدافزار تروجان چیست؟

اما این ماجرا چه ربطی به بدافزاری به نام اسب تروا دارد ؟ خوب واضح است ، معنی و مفهوم کاری که تروجان انجام می دهد دقیقا همین است ! تروجان ها بدافزارهایی هستند که خودشان را در قالب یک ابزار مفید و کاربردی به کاربر قالب می کنند و کاربر بر همین اساس آنها را دانلود و نصب می کند و آلوده می شود بدون اینکه خودش متوجه شود که یک بدافزار نصب کرده است ! Trojan Horse در واقع برنامه مخربی است که خودش را به جای برنامه های کاربردی می دهد ، برای مثال شما یک برنامه آنتی ویروس کرک شده نصب می کنید که کرک آن در واقع تروجانی است که شما بدون اطلاع نصب می کنید.

معمولا این نوع بدافزار بصورت پیوست به فایل های اجرایی نصب برنامه ها می چسبد که قبلا در خصوص مبحث Wrapping مفصل در این مورد صحبت کرده ایم . تروجان ها معمولا در سیستم قربانی یک Backdoor برای دسترسی از راه دور به سیستم قربانی ایجاد می کنند . برخی از انواع تروجان ها هیچکاری الزاما بر روی سیستم قربانی انجام نمی دهند و فقط آماده به کار یا Standby هستند و شاید ماه ها و چه بسا سالها بر روی یک سیستم بدون اینکه شناسایی شوند وجود داشته باشند .

برای درک بهتر این مفاهیم در دوره آموزشی سکیوریتی پلاس (+Security) قسمت 4 : بدافزارها Malwaresبصورت کامل این مبحث توضیح داده شده است لازم به ذکر است پیش نیاز دوره سکیوریتی پلاس دوره آموزشی نتورک پلاس است.

تروجان (Trojan) یک نوع بدافزار است که به ظاهر یک نرم‌افزار مفید به نظر می‌رسد اما در پس‌زمینه، فعالیت‌های مخرب انجام می‌دهد.برخلاف ویروس که خود را تکثیر کرده و به فایل‌های دیگر متصل می‌شود، تروجان به تنهایی گسترش نمی‌یابد و معمولاً کاربر را فریب می‌دهد تا آن را اجرا کند.تروجان‌ها می‌توانند برای سرقت اطلاعات، ایجاد دسترسی غیرمجاز یا کنترل سیستم قربانی استفاده شوند.ویروس معمولاً باعث تخریب فایل‌ها می‌شود، در حالی که تروجان بیشتر برای دسترسی مخفیانه و جاسوسی طراحی شده است.در آموزش هک، شناخت تفاوت تروجان و ویروس برای افزایش امنیت سیستم‌ها و جلوگیری از آلودگی‌های سایبری ضروری است.

تفاوت ویروس و تروجان در چیست؟

اما آیا تروجان یک ویروس است یا خیر ؟ در واقع تنها تشابهی که بین ویروس کامپیوتری و تروجان می توان پیدا کرد این است که هر دو در دسته بندی بدافزارها قرار می گیرند و تمام ! ویروس ها ماهیتی عیان دارند و آلوده سازی سیستم را بصورت مشهودی انجام می دهد و روی یک سیستم بارها تکثیر می شوند در حالیکه تروجان ها هدفشان مخفی بودن است و تنها یک نسخه بر روی سیستم نصب می شود ، در عین حال ویروس ها ممکن است صرفا هدف تخریب داشته باشند اما تروجان ها اهداف مشخص و از قبل تعریف شده دارند. بیشتر ابزارهایی که به عنوان Keygen برای درست کردن سریال نرم افزارهای کرک شده استفاده می شوند در واقع همان تروجان هستند . معمولا تروجان ها بصورت پیوست هایی با پسوند exe و com و bat و hlp و scr در پیوست های ایمیل منتقل می شوند.

پاپت (Puppet) یک ابزار خودکارسازی پیکربندی سیستم‌ها و مدیریت زیرساخت است که به مدیران شبکه این امکان را می‌دهد که به راحتی نرم‌افزارها، پیکربندی‌ها و منابع سیستم‌ها را در مقیاس بزرگ مدیریت کنند. این ابزار به‌ویژه در محیط‌های بزرگ و پیچیده مفید است و با استفاده از زبان DSL خاص خود، پیکربندی‌ها را به صورت متمرکز مدیریت می‌کند. با استفاده از Puppet می‌توان نظم و امنیت را در شبکه‌ها حفظ کرد و از پیکربندی‌های دستی اجتناب کرد. در آموزش شبکه، آشنایی با ابزارهای خودکارسازی مانند Puppet برای مدیریت مؤثر شبکه‌ها و سرورها بسیار حیاتی است. این ابزارها به کاهش خطاها و افزایش بهره‌وری کمک می‌کنند.

در این بخش از دوره آموزشیمان قصد داریم بپردازیم به انواع حالت های اسقرار سازی در حوزه Configuration Management

Network Automation چیست؟

ابزارهای اسکنر امنیتی ( Security Scanner ) و اسکنر آسیب پذیری ( Vulnerability Scan ) بسیاری در دنیا وجود دارند که ماهیت آنها انجام اسکن های امنیتی سیستم عامل ها ، تجهیزات ، وب سایت ها و ... و پیدا کردن نقاط آسیب پذیر آنهاست. شما با استفاده از خروجی گزارش این نرم افزارهای اسکنر امنیتی می توانید آسیب پذیری های موجود در شبکه ، سیستم عامل ها ، وب سایت ها و ... خود را پیدا کنید:برای دسترسی به لینک دوره ها به منبع مقاله مراجعه کنید.

شماره 1 : Core Impact نرم افزار تست نفوذ و هک بسیار پیشرفته

Core Impact | Penetration Testing | Core Security

شماره 2 : Nexpose نرم افزار اسکن آسیب پذیری کامل و جامع

Nexpose Vulnerability Scanner and Software

شماره 3 : GFI Languard ارزیابی آسیب پذیری و اسکن گام به گام امنیت

GFI Languard Network Security Scanner and Patch Management

شماره 4 : Retina پلتفرم مدیریت آسیب پذیری | RNSS

Retina Network Security Scanner (RNSS)

شماره 5 : Acunetix نرم افزار اسکنر امنیت و آسیب پذیری تخصصی وب

Acunetix Web Vulnerability Scanner

شماره 6 : HP WebInspect ابزار اسکن آسیب پذیری و امنیت وب

WebInspect

شماره 7 : SAINT اسکنر امنیت و آسیب پذیری تخصصی شبکه

SAINT Security Suite - Carson-SAINT Cyber Security

شماره 8 : Shadow Security Scanner ابزار اسکن امنیت و بازداری از حملات

Safety Lab Shadow Security Scanner

شماره 9 : QualysGuard اسکنر امنیتی مبتنی بر Cloud

Qualys Cloud Platform

شماره 10 : IBM AppScan ابزار اسکن و آنالیز امنیتی

IBM® Security AppScan® Standard

شماره 11 : NsAuditor اسکنر امنیت شبکه و بازرسی

NsAuditor Network Security Auditor

شماره 12 : Nessus سردمدار محبوبیت و کاربرد در اسکن آسیب پذیری

Nessus Vulnerability Scanner

شماره 13 : OpenVAS اسکنر آسیب پذیری کپی برابر اصل Nessus

OpenVAS - Open Vulnerability Assessment Scanner

خلاصه معرفی نرم افزارهای اسکنر امنیتی

نرم افزارها و ابزارهای اسکنر یا پویشگر امنیتی بسیار زیادی در دنیا وجود دارند و قطعا قرار نیست این 13 مورد کاملترین و جامعرین لیست باشد ، این لیست با توجه به تجربه و تحقیقات نویسنده نوشته شده است و شما می توانید اسکنری که از لحاظ خاصی بهتر می دانید را در ادامه همین مطلب Comment قرار بدهید تا دیگران هم در خصوص آنها اطلاعات داشته باشند.برای درک ویادگیری بیشتر مفاهیم به دوره های آموزش امنیت شبکه و تست نفوذ مراجعه کنید.

امنیت یکی از بخش های حیاتی یک برنامه جاوا است. به همین دلیل فریمورک های متعددی نوشته شده اند تا امنیت را در برنامه برای ما فراهم کنند. ولی مفاهیمی در همه آنها وجود دارد که یکسان است و در همه فریمورک ها استفاده می شود. در این مطلب در مورد این مفاهیم که مبانی امنیت در جاوا هستند صحبت می کنیم و همچنین شباهت ها و تفاوت های آنها را بررسی می کنیم.برای آموزش برنامه نویسی رایگان زبان جاوا و آموزش جاوا به زبان ساده به این لینک مراجعه کنید

اگر شما هم از کاربران گوگل آنالیتیکز | Google Analytics بوده باشید و از آمار و ارقام و تجزیه و تحلیل های این سرویس گوگل استفاده کرده باشید حتما می دانید که این سرویس چقدر می تواند برای کسب و کار اینترنتی و وب سایت شما مفید باشد. در این مقاله می خواهیم 10 وب سایت جایگزین گوگل آنالیتیکز را به شما معرفی کنیم که تجزیه و تحلیل های جالبتر ، عملکردهای متنوع تر و البته کارایی های متنوع تری از این سرویس به شما ارائه می دهند و شما می توانید از انها به عنوان جایگزین Google Analytics استفاده کنید . در ادامه با معرفی این سرویس های اینترنتی در خدمت شما هستیم.برای یادگیری مفاهیم بهتر ودرک درست از طراحی سایت می توانید بع دوره های آموزش طراحی سایتو وردپرس مراجعه کنید.

1. جایگزین شماره 1 گوگل آنالیتیکز : هاب اسپات | HubSpot
2. جایگزین شماره 2 گوگل آنالیتیکز : میکس پنل | MixPanel
3. جایگزین شماره 3 گوگل آنالیتیکز : ووپرا | Woopra
4. جایگزین شماره 4 گوگل آنالیتیکز : فاکس متریکس | FoxMetrix
5. جایگزین شماره 5 گوگل آنالیتیکز : پیویک | Piwik
6. جایگزین شماره 6 گوگل آنالیتیکز : گاوجز | Gauges
7. جایگزین شماره 7 گوگل آنالیتیکز : دبلیو تری کانتر | W3Counter
8. جایگزین شماره 8 گوگل آنالیتیکز : کلیکی | Clicky
9. جایگزین شماره 9 گوگل آنالیتیکز : ماتومو | Matomo
10. جایگزین شماره 10 گوگل آنالیتیکز : هییپ | Heap

در این پست با یکی از حملات لایه دوم ، تحت عنوان MAC Address Spoofing یا جعل MAC Address آشنا شده و روش مقابله با آن را یاد خواهیم گرفت. در این حمله مهاجم با تغییر MAC آدرس خود سعی می کند عملیات مورد نظرش را انجام دهد.به طور مثال به عکس زیر توجه کنید: